De Giro d’ Italia is net geëindigd. Wellicht de mooiste wielerronde van de afgelopen 10 jaar werd in het maffialand verreden. Er waren idioot steile bergen, de renners werden over lemen paden uit 1523 gejaagd en er was iedere dag strijd. Een beetje wielerliefhebber zou nu al zin hebben in de Tour de France, ware het niet dat die bij voorbaat al saai, voorspelbaar en eentonig wordt. Deze Ronde van Italië werd ook gekenmerkt door het goede rijden van enkele jonge Nederlanders. Bauke Molema en Steven Kruijswijk fietsten met de top mee naar boven en reden degelijke top 20 plaatsen. Jammer alleen dat ze bij Rabobank fietsen. Die ploeg levert namelijk nooit winnaars op. Lees verder over wielrenners en winnen op dejaap.nl >>

Frank Vandenbroecke overleden. Deze begenadigde wielrennen is in Senegal dood aangetroffen. De man was een hele goede wielrenner, het leven beheerste hij aanmerkelijk minder. Allerhande dopingverhalen, dopinggeruchten, drugsverhalen, depressies speelden hem parten. Hij ondernam zelfs meerdere zelfmoordpogingen. Dat maakte hem wel tot een eeuwige lieveling van het toch al wielerminnende België. Ook al reed ie sinds 2000 nauwelijks een platte prijs, hij bleef populair. De kranten hadden altijd iets over hem te melden.

Dat maakte Vandenbroucke pas echt mooi. Die blijvende adoratie door de Belgen. Iedere keer dat ie weer bij een nieuwe ploeg begon, was het hosanna bij de zuiderburen. Iedere keer weer hopen op de wederopstanding. Vorige maand nog was op de voorpagina’s te lezen: “hij kan nog een klassieker winnen“. Ondertussen juichden ze voor Peter van Petegem, voor Stijn Devolder, voor Tom Boonen, vooral voor Tom Boonen. Maar eigenlijk wilden ze juichen voor VDB. Ook al was ie dopingzondaar (longembolie kan een gevolg zijn van EPO-gebruik), ook al was ie half gek. Want dat is fietsen: supporteren voor de underdog. En met die underdog meelijden. Zeker als hij VDB heet.

Als in memoriam, VDB op de fiets:

Mooi wielernieuws. Prachtig wielernieuws. De ploegentijdrit keert terug op het WK wielrennen in Limburg in 2012. Ploegenachtervolging, dat is pas mooie sport. Vroeger was het op de Olympische Spelen en op de wereldkampioenschappen hét nummer waar je de toekomstige kampioenen ontdekte. 100 kilometer fietsen met slecht vier man. Snoeihard. Mooi dus dat dit nummer terugkomt. Één hele grote maar: De gewone, commerciële ploegen moeten tegen elkaar gaan rijden. Dat is jammer en het slaat helemaal nergens op.

Een wereldkampioenschap fietsen is ervoor gemaakt volstrekt tegen de normale gang van zaken in te gaan. Tijdens de wegwedstrijd hoor je voortdurend te speculeren over konsgi’s tussen ploeggenoten uit verschillende landen. Als Philip Gilbert demarreert en niemand gaat m halen, zeg je dat Evans hem moet laten winnen van Silence. Dat kan ook tijdens de ploegentijdrit. Clement slaat een beurt over, dús heeft ie ruzie met Gesink, dús weet je dat hij het jaar erop voor Saxo-bank gaat fietsen. Dat hoeft helemaal niet waar te zijn. Maar dat is fietsen.

Een in aanleg goede zet dus van de UCI. Maar de uitvoering is verkeerd. Gewoon land-tegen-land. Want speculeren over vals spel is de kern van het wielrennen.

Alweer wielrennen? Ja, alweer wielrennen. De Tour de France is uitgevonden voor de komkommertijd, dus daar doen we vrolijk aan mee. Dinsdag in de Tour de France was het oortjesdag. De renners moesten zonder oortje fietsen. Groot protest bij de ploegleiders. Nu zijn dat al niet de slimsten, maar om je dan te gaan beroepen op veiligheid? Patrick Lefevere, manager van Quickstep, door en door integer door zijn samenwerking met onder andere epo-kanon Johan Museeuw voorspelde:

zonder oortjes gaan er doden vallen.

Lees verder

Ook Neerlandse wielerheld Michael Boogerd is nu officieel verwikkeld in een dopingschandaal. Zondaar Bernard Kohl heeft gezegd: Boogerd (en anderen) waren ook klant bij de plasmakliniek in Wenen. Heel wielerminnend Nederland wacht dan op een superkritisch gesprek met Mart Smeets. Smeets had immers net voor de tour, na de onthullingen rondom Thomas Dekker, gezegd dat iedereen schoon schip moest maken. Dat superkritische gesprek kwam niet. Wel een halfbakken ontkenning van Boogerd.

Lees verder