Mooi wielernieuws. Prachtig wielernieuws. De ploegentijdrit keert terug op het WK wielrennen in Limburg in 2012. Ploegenachtervolging, dat is pas mooie sport. Vroeger was het op de Olympische Spelen en op de wereldkampioenschappen hét nummer waar je de toekomstige kampioenen ontdekte. 100 kilometer fietsen met slecht vier man. Snoeihard. Mooi dus dat dit nummer terugkomt. Één hele grote maar: De gewone, commerciële ploegen moeten tegen elkaar gaan rijden. Dat is jammer en het slaat helemaal nergens op.

Een wereldkampioenschap fietsen is ervoor gemaakt volstrekt tegen de normale gang van zaken in te gaan. Tijdens de wegwedstrijd hoor je voortdurend te speculeren over konsgi’s tussen ploeggenoten uit verschillende landen. Als Philip Gilbert demarreert en niemand gaat m halen, zeg je dat Evans hem moet laten winnen van Silence. Dat kan ook tijdens de ploegentijdrit. Clement slaat een beurt over, dús heeft ie ruzie met Gesink, dús weet je dat hij het jaar erop voor Saxo-bank gaat fietsen. Dat hoeft helemaal niet waar te zijn. Maar dat is fietsen.

Een in aanleg goede zet dus van de UCI. Maar de uitvoering is verkeerd. Gewoon land-tegen-land. Want speculeren over vals spel is de kern van het wielrennen.