Een dag na dato, maar dan toch, komt de door mij zeer gewaardeerde Bert Wagendorp met zijn reactie het rapport Brinkman. Z’n  eerste analyse is goed. Hij schrijft dat er verschrikkelijk veel nieuws is en dat dat gefilterd en geduid moeten worden. Juist omdat het zoveel is en we anders omkomen in een tsunami van informatie. Dat klopt natuurlijk volkomen. Daar zijn heb goede je mensen voor nodig en dat kunnen journalisten zijn.

Hij begaat echter ook de fout die Brinkman cs ook maakte: hij zet de krant centraal, en niet de journalistiek.

Wij selecteren het nieuws, zetten het op een rij en voorzien het van een kader. Wij doen waar u geen tijd voor heeft: we vatten dagelijks de wereld samen. Volgens ‘Brinkman’ is de krant ‘niet meer wat hij geweest is’. Dat lijkt me een misverstand. De krant is juist meer dan ooit wat hij altijd al geweest is: een vorm van ordening in de totale en onoverzichtelijke chaos die ‘nieuws’ heet, met een columnpje erbij. En daar moet u voor betalen.

Nee. Wij willen niet betalen voor de krant, maar voor selectie en duiding. Precies zoals hij zelf zegt..

Een lange dag. Vanochtend vroeg was uw niet dagbladwaardige dus onbekwame redacteur al bezig de illegale publicatie van het rapport van de commissie-Brinkman te duiden, nu moet er even nabeschouwd worden. Kort gezegd: de NVJ was het eens met het oubollige rapport, álle nieuwe media vonden het een oudemannenrapport. Zoals uitstekend beschreven bij bijvoorbeeld Geenstijl en Bert Brussen. Zeker het idee van de internetbelasting leidde tot veel hilariteit, en Plasterk vindt het gelukkig ook onzin. De grootste fouten van de oude media zijn echter te zien aan onderstaande drie feiten:

De titel van de samenvatting van het rapport van de Tijdelijke Commissie Innovatie en Toekomst Pers:

Het aantal opiniestukken – betaald of onbetaald – hierover op de opiniepagina van de Volkskrant op 23 juni,  23.55

0

Het aantal onthullende stukken  – betaald of onbetaald – op de voorpagina van de Volkskrant op 23 juni,  23.55

0

Lees verder