Een gek toneelstukje was het. Een brief, die zo van Anton Geesink leek te komen, een deur, Ab ‘voor mij persoonlijk is dat een definitieve conclusie’ Klink die draait. Het waren mooie elementen voor de politieke soap van de afgelopen twee dagen. Het CDA gaat nu verder met onderhandelen, zonder Ab Klink, maar met ‘eensgezindheid’. Het politieke spel in dit verhaal is één ding, dat hoort er een beetje bij. De arrogantie van het CDA is het meest stuitende.

Lees verder

Het CDA doet vandaag een PVV-tje. Twee backbenchers stellen vragen over Sinterklaas. In Amsterdam gaat de Sint voortaan namelijk zonder kruis de straat op. Maar is dat nieuw? Nee natuurlijk. Een beetje kennis van de christelijke symbologie en van de eigen geschiedenis kan geen kwaad, zeker niet voor CDA-ers. Bovendien is Sinterklaas een dynamisch feest. De neiging te blijven hangen in 19e eeuwse  invented tradition is natuurlijk groot, maar feesten, zoals dat van Sint-Nicolaas, veranderen. Zo ook de mijter, tabberd, en al die andere attributen.

Regenboog pieten en dat soort ellende, dát is multiculturele onzin. DIit niet. Geen kruis is heel zelf historisch verantwoord! Het heeft bijvoorbeeld te maken met de rol van de katholieke Sinterklaas in het protestants-christelijke Nederland. Om die CDA-ers te helpen, wat SCHOKKENDE BEELDEN van kruisloze Sinten.

Lees verder

Vandaag werd er in het Europees parlement gestemd over een resolutie tegen het mediamachtsmisbruik van Silvio Berlusconi. Het was spannend, maar uiteindelijk werd de resolutie niet aangenomen. Met drie stemmen. Met grote dank aan het CDA en de PVV, die beiden tegen de resolutie over persvrijheid stemden. Beide partijen zijn dus tegen de vrijheid van meningsuiting. Dat geeft te denken over de Nederlandse bevolking.

Het CDA steunde Berlusconi. Een collega-”christendemocraat” laat je niet vallen. Dat het CDA niet van persvrijheid houdt was al bekend, maar dat maakt het er niet beter op. De PVV wilde waarschijnlijk niet dat Europa zich bemoeide met interne aangelegenheden. Hoogst opmerkelijk voor een partij waarvan de politieke leider om de haverklap roept dat hij monddood wordt gemaakt. Een politieke leider die het als een overwinning voor de vrijheid van meningsuiting ziet dat hij Engeland weer in mocht.

„Dit is fantastisch nieuws. Een overwinning van de vrijheid van meningsuiting.” (in NRC)

Hypocrisie ten top dus van de PVV. Ze zijn niet voor vrijheid voor iedereen, alleen voor hun eigen vrijheid. Het CDA is ook geen knip voor de neus waard. Maar het allerergste is dat deze twee partijen – samen met D66 – de grootste partijen van Nederland zijn volgens de peilingen. Dat betekent dat Nederlanders blijkbaar graag partijen hebben die tegen de vrijheid van meningsuiting zijn. Daar zijjn we mooi klaar mee.

Het CDA is verwerpelijk. Ja, zo kun je iedere dag een stukje schrijven, maar vandaag blijkt maar weer eens dat het CDA in sommige gevallen echt niet te vertrouwen is. Woensdag wilde het Europees Parlement een debat houden over de persvrijheid in Italië. Want Europa gaat over burgerrechten. De Europese Volkspartij stemde tegen, ook het CDA. Het CDA heeft dus helemaal niets op met persvrijheid.

Lees verder

„U bent niet eerlijk en u draait. Dat zijn de feiten”

Het is een klassieker in de Nederlandse politiek. Door sommigen als hét breekpunt aangemerkt in de Tweede Kamerverkiezingen in 2006, waardoor Balkenende en niet Wouter Bos die verkiezingen won. Destijds hebben sommigen al gewezen op de hypocrisie van die uitspraak. Traditiegetrouw kwam het CDA hiermee weg. Het CDA komt immers overal mee weg en kunnen de schuld altijd in de schoenen schuiven van de PvdA (of de VVD, of de LPF als het zo uitkomt).

Lees verder