Soms luister je naar de radio en hoor je bijzondere mensen. Trudy Coenen was te gast bij het radioprogramma Casa Luna van de NCRV. Zij is gekozen tot lerares van het jaar. Drie kwartier lang vertelde ze gepassioneerd en nuchter over haar werk als lerares op een Amsterdamse VMBO-school. Als je hoort dat iemand zo met haar vak bezig is, het uiterste uit jongeren en zichzelf haalt, denk je:
Waarom krijgen de directeuren van de NS en Prorail tonnen in hun zak, terwijl mensen als Trudy Coenen, die wél heel veel bijdragen aan de maatschappij, het met een fractie daarvan moeten doen. Dan is hervormen en marktwerking allemaal leuk enaardig, maar lijkt ene radicaal staatssocialisme met omkering van beloningen opeens een aantrekkelijke gedachte. Beloning is niet alles, maar het laat zien hoe scheef sommige dingen in Nederland zijn.
Luister het interview terug en besef wie er echt belangrijk zijn.
Geklaag over jongeren is van alle tijden. Ook in deze tijd wordt gezegd dat jongeren lamlullen zijn, dat ze geen idealen meer hebben, dat ze hoogstens een facebookpagina ‘liken’ om zich ergens voor in te zetten. Maar dat ook nu geklaag daarover zinloos is, bewijst deze jongere. Een 15-jarige scholier was bij studentenprotestaties in Groot-Brittanië en verteklt wat hij daar meemaakte Hij laat even zien dat jongeren nu net zoveel (of weinig) betrokken zijn als in andere tijden. En dat met een eloquentie en een passie die je bij beroepspolitici nauwelijks ziet.
Een pleidooi voor jongeren, een pleidooi tegen letahrgie, tegen geklaag van zittende generaties, je kan er zelfs een stiekem tegen het terugbrengen van het onderwijs tot rekenen en taal in zien. Hulde in ieder geval.
In het kader van cultuur kun je dus ook gewoon in een liedje zetten wat het probleem is met babyboomers. Liedje is niet bijster goed, de tekst des te beter.
Ik ben een prins, het is niet te geloven
Van m’n eerste levensdagen, tot nu in m’n pensioen
Kreeg ik altijd alles zomaar toegeschoven
Ik heb er van m’n leven nooit veel voor hoeven doen
En toen ik aan de universiteit wou gaan studeren
Maar men daar bij ons thuis helaas de centen niet voor had
Ging net het rijk op grote schaal studenten subsidiëren
En had ik met een dikke beurs in ene centen zat
Subscribe
RSS by Email
