Vandaag werd er in het Europees parlement gestemd over een resolutie tegen het mediamachtsmisbruik van Silvio Berlusconi. Het was spannend, maar uiteindelijk werd de resolutie niet aangenomen. Met drie stemmen. Met grote dank aan het CDA en de PVV, die beiden tegen de resolutie over persvrijheid stemden. Beide partijen zijn dus tegen de vrijheid van meningsuiting. Dat geeft te denken over de Nederlandse bevolking.

Het CDA steunde Berlusconi. Een collega-”christendemocraat” laat je niet vallen. Dat het CDA niet van persvrijheid houdt was al bekend, maar dat maakt het er niet beter op. De PVV wilde waarschijnlijk niet dat Europa zich bemoeide met interne aangelegenheden. Hoogst opmerkelijk voor een partij waarvan de politieke leider om de haverklap roept dat hij monddood wordt gemaakt. Een politieke leider die het als een overwinning voor de vrijheid van meningsuiting ziet dat hij Engeland weer in mocht.

„Dit is fantastisch nieuws. Een overwinning van de vrijheid van meningsuiting.” (in NRC)

Hypocrisie ten top dus van de PVV. Ze zijn niet voor vrijheid voor iedereen, alleen voor hun eigen vrijheid. Het CDA is ook geen knip voor de neus waard. Maar het allerergste is dat deze twee partijen – samen met D66 – de grootste partijen van Nederland zijn volgens de peilingen. Dat betekent dat Nederlanders blijkbaar graag partijen hebben die tegen de vrijheid van meningsuiting zijn. Daar zijjn we mooi klaar mee.

Het CDA is verwerpelijk. Ja, zo kun je iedere dag een stukje schrijven, maar vandaag blijkt maar weer eens dat het CDA in sommige gevallen echt niet te vertrouwen is. Woensdag wilde het Europees Parlement een debat houden over de persvrijheid in Italië. Want Europa gaat over burgerrechten. De Europese Volkspartij stemde tegen, ook het CDA. Het CDA heeft dus helemaal niets op met persvrijheid.

Lees verder

Een mooi gerucht dat zomaar verscheen in de blogosfeer. Minister Hirsch Ballin gaat naar de Europese Commissie, als Eurocommissaris voor justitie. Hij zou gespot zijn op huizenjacht in Brussel. Een totaal onbevestigd gerucht, maar ook nog eens onwaarschijnlijk. Nederland is helemaal niet aan de beurt voor een belangrijke post.

Lees verder

In Iran is er een idioot regime aan de macht. De ayatollahs en Ahmadinejad zijn religieuze waanzinnigen die te graag wereldmacht willen spelen. Iran heeft een ‘aparte’ vorm van democratie, die verre van netjes functioneert. Toch hebben ze in ieder geval één element waar wij wat van kunnen leren.

Onlangs presenteerde de zo goed als gekozen president zijn nieuwe kabinet. Een kabinet met zelfs drie vrouwen erin. Wat er toen is gebeurd is leerzaam. Het parlement, toch grotendeels op de hand van Ahmadinejad, stemde drie ministers weg. Een gezochte terrorist als minister van Defensie, dat was geen probleem natuurlijk. Joden opblazen is immers bon ton in Iran. Maar het parlement stemde wel drie kandidaten weg wegens een gebrek aan ervaring.

Lees verder

In Nederland worden de omroepen nogal eens links genoemd. Clairy Polak wordt voorgesteld als het hoofd campagnes van de PvdA, dat werk. Als dat al zo is, doet de media dat niet in het openbaar, maar middels slinke vragen. In de Verenigde Staten zijn er anchormen die wel gewoon in het openbaar zeggen wat ze ergens van vinden. Bijvoorbeeld Keith Olbermann, een Philip Freriks bij MSNBC. Natuurlijk overduidelijk links geneuzel, maar wel duidelijk. Hij maakt even korte metten met Sarah Palin en andere conservatieve Amerikanen die nu waarschuwen voor ‘death-panels’ en andere complete onzin over Obama verkondigen. Hulde, een journalist die gewoon onzin debunkt duidelijke wijze.

(via bbrussen.nl ism The Huffington Post