Ik heb niets tegen cupcake-eters. Echt niet. Sommige van mijn beste vrienden eten cupcakes, sommigen maken ze zelfs. Maar ik kan er niets mee. Of beter gezegd: ik heb een intense hekel aan cupcakes. Ik vind het pielerige klote dingen. Waarom heet dat niet gewoon gebak? Of koekskes. Of taart. Ik vind cupcakes wel zo verschrikkelijk enorm gay, in de slechte zin van het woord. Met dat non-formaat en gepriegelde dingetjes bovenop en de algehele Libelle-theedrink-Ikea-gezellig-kaarsjes sfeer die er omheen hangt. Een woonfoldersfeer. Een Katie Melua- Coldplay-Bløf-sfeer. Echt. Zoals @ananninga op de twitter zei: “ls Yvon Jaspers voedsel was, was ze ‘n CUPCAKE” Het staat voor een leven dat ik niet wil leven. Dat ik niet eens kán leven.
Dimitri Verhulst, schrijver van fantastische boeken als “Godverdomse dagen op een godverdomse bol” en “De helaasheid der dingen” is cool. Hij vindt Vlaams nationalisme kut, de N-VA nog stommer. Hij vindt belasting betalen cool. Hij is fervent democraat, maar durft uit te spreken dat daarbij hoort dat er heel veel domme mensen mogen stemmen. Kortom, een held. Enkele citaten uit zijn interview met de Volkskrant van zaterdag 8 oktober.
Ik ben nog nooit zo gelukkig geweest als op de dag dat ik 114.000 euro belasting mocht betalen. Dat betekent dat ik het goed heb en dat ik veel belasting mag en kan betalen
Ik kan het niet genoeg benadrukken: er is een complete, maar dan ook complete discrepantie tussen het discours van onze politici en wat de bevolking ervaart. De bevolkingsgroepen functioneren perfect samen.
Ik probeer me soms voor te stellen dat ik een Amerikaan ben en de Belgische berichtgeving lees, en ik zou naar Bart de Wever luisteren , ik zou echtgevoel hebben dat dit een land is dat op de rand van een burgeroorlog staat. Ondertussen zijn er mensen die hun doktersrekeningen niet kunnen betalen. Daar heeft niemand het over”
In 2006 introduceerde Jack de Vries bij monde van Jan-Peter Balkenende het ‘draaien’ in de politiek. Dat Balkenende (CDA) Wouter Bos daarvan beschuldigde, met enorm succes, is hilarisch, maar dat terzijde. Draaien in de politiek bestaat al eeuwen, Il Principe staat er vol mee. En dat is goed! Draaien en compromissen sluiten is de kurk waarop de samenleving drijft.
Het lijkt een sprookje van goed tegen fout. De evil Japanse walvisvaarders beukten zomaar op de futuristische boot van walvisbeschemers Sea Shepherd. Een opzettelijk actie van de Japanners, zo blijkt uit de video volgens joop.nl. Niet al te kies om een bootje te rammen, maar hypocriet van Sea Shepherd om daarover te huilen.