Geert Wilders, of eigenlijk Raymond de Roon, kwam op voor de demonstranten in Iran. Weghalen die ambassadeur! Daar is natuurlijk niets mis mee. Iedereen met fatsoenlijk verstand wil af van de Ayatollahs in Iran. Niet dat de PVV veel vluchtelingen uit Iran wil opnemen natuurlijk , of dat ze doorhebben dat de demonstranten daar ook de hele tijd Allah ‘Akbar riepen. Maar dat is bijzaak. Wel wonderbaarlijk is dat ze, zoals Harry van Bommel terecht opmerkte, Iran eerder nog wilden bombarderen. De hypocrisie van deze denktrant is uitstekend beschreven door Prediker op Peter Breedvelds weblog Frontaal Naakt. Hij heeft het weliswaar over de trouwe bondgenoten van Wilders op weblogs als Het Vrije Volk, maar het idee is hetzelfde.

Geert Wilders beperkte visie op vrijheid blijkt ook uit zijn zwijgen over de situatie bij de Oeigoeren in China. Deze bevolkingsgroep wil ook meer vrijheid, wordt ook grof onderdrukt, maar eist de PVV de terugtrekking van de ambassadeur van de Chinezen? Nee. Geert Wilders zwijgt. De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat een statement tegen China vanuit Nederland geen enkele indruk zou maken. En het nut van uitspraken over buitenlandse situaties in de Nederlandse Tweede Kamer altijd gering is. Bovendien kun je je niet overal druk over maken, dat doen andere partijen ook niet. Maar de selectieve verontwaardiging van de PVV doet toch wel vermoeden dat Geert Wilders’ partij meer moeite heeft met islamitische onderdrukking dan een andere onderdrukking. Of is het minder erg dat een Islamitische bevolkingsgroep wordt onderdrukt?

Het laatste dus. Raymond de Roon heeft notabene kamervragen gesteld over ‘Islamitisch geweld’ door Oeioegeren. Vrijheid is dus niet voor iedereen.

(met dank aan Crapuul)