De edele dichtkunst is zo edel omdat sommige dingen beter in een gedicht kunnen worden gezegd. Omzwervingen bezing je in een gedicht, de liefde al helemaal. En tragedies. Dichter des Vaderlands Ramsey Nasr publiceerde naar aanleiding van het Koninginnedag-drama hele ware woorden in het NRC.

De interessantste regel uit dit gedicht is “waar zestien miljoen koningen leven”. Want daarmee geeft Nasr een mooi inzicht op de Nederlandse moraal. Iedereen denkt belangrijk te zijn. En gelijk heeft ie. Er is niet zo heel veel mis met Nederland, al kan er ene hoop nóg beter. Maar de gretigheid waarmee iedereen zijn eigen belang voorop stelt, dat is zeker een issue. Zelfs NSB-roeper Zijderveld zei er nuttige dingen over.

Mensen stellen hun eigen problemen centraal. En vervolgens kijkt men naar de overheid voor het oplossen van die problemen. Een overheid die zich verder nergens mee mag bemoeien natuurlijk. Paradoxaal genoeg wordt leed gezamenlijk beleefd.Veel mensen leven écht mee als er mensen dood gaan in Apeldoorn (en willen het hebben over “verloren onschuld“). Half Nederland is kapot als een bekende schrijver als Martin Bril overlijdt. Nasr zei al eerder iets over hysterie in Nederland.

Dit volk hangt van paradoxen aan elkaar en het enige waar dit volk één in is, is hysterie.Ik kom in opstand tegen het enorme besef bij de mensen dat ze eeuwenlang van alles hebben gemist en het gevoel dat dat in één mensenleven ingehaald moet worden door het slikken van XTC, bungeejumpen, en LPF stemmen.

Collegablogger The RealShowstopper meent dat er een tegenstelling zit tussen het gedicht en Nasrs eerdere uitspraak. Hij heeft het echter mis. De paradox tussen de 16 miljoen koningen en de collectieve hysterie is juist een goede beschrijving van Nederland anno 2009. Een paradox die helaas uitstekend is getoond op 30 april 2009.