Aflevering 189566 van het JSF verhaal. Na veel moeilijkdoenerij, complotten (Herben! Fortuyn!) en onderhandelingen leek de deal rond. Nu een paar testvliegtuigen, de echte aankoop, net als de AOW-leeftijd, doorschuiven naar later. De PvdA is echter weer aan het steigeren.

Draaien is de PvdA natuurlijk niet onbekend. Sterker nog, de hele Nederlandse politiek is daar goed in, de CDA nog het best. Die draaien immers over de echte belangrijke zaken, zoals de AOW-leeftijd. Een goede draai, maar dit geheel terzijde. De PvdA durft toch nog niet vóór de JSF te stemmen. Volgens sommigen dreigt een coalitiecrisis. Onzin natuurlijk, de PvdA wil zich niet tonen, maar een kabinetscrisis durven ze echte niet aan.

Op twitter werd al gespeculeerd over het opblazen van het kabinet, maar gezien de laatste peilingen kan niemand het serieus nemen. Het NRC Handelsblad rept over een interne machtsstrijd. Die is er altijd bij de PvdA (meestal gevolgd door een vernieuwingsbeweging), maar is er iemand die serieus Mariëtte Hamer als leider van de PvdA wil zien?

Dat Bos – thuis bij zijn vrouw en pasgeboren zoon – zich liet vervangen door Timmermans, leidde overigens bij CDA en ChristenUnie tot ongeloof en onvrede.

Hun bijbelse wortels nogmaals vergetend, geloofden ze ook de opstelling van Hamer niet. Maar die opstelling van Hamer is begrijpelijk. Een miljoenenuitgave is nu moeilijk te verdedigen, zeker voor de PvdA. Die krijgen immers overal de schuld van. Dus is het logisch dat de sociaal-democraten zo lang onder de radar willen blijven met hun goedkeuring voor het speeltje van minister-president Jack de Vries.  Want van uitsel van de schuld krijgen, komt misschien wel afstel.