Ella Vogelaar heeft een veelbesproken boek geschreven. Of eigenlijk, haar partner Onno Bosma. In dagboekvorm heeft de gesjeesde minister verhaald over ruzies met Wouter Bos, over lingerie, over onbegrip in de politiek en over haar sexleven. De gevallen vrouw is daarmee de Nederlandse Samuel Pepys. Samuel Pepys was de eerste moderne dagboekenschrijver. Hij schreef lange delen vol in het 17e eeuwse Londen. Het unieke aan die dagboeken was niet zozeer dat z’n eigen daden beschreef. Jezelf in een goed daglicht stellen gebeurde al jaren door publieke figuren. Denk De Bello Gallico. Ambtenaar Pepys ging verder. Het ging niet alleen over zijn werk, het ging over liefde, over vervelen in de kerk, over masturberen. Over het leven dus.

Vogelaar en Bosma beschrijven in 20 maanden knettergek de moeilijke start, het haperende midden en het eenzame einde van het ministerschap.  Ze beschrijft verbazing over het ambt

‘Ik ben nu echt minister. Je zou ons moeten zien. Ik scheur met Els in limousine met motoragent ervoor door Berlijn. ’

Hij heeft het over haar onenigheid met Wouter Bos:

‘Waar zijn we mee bezig? Gaat het er nou alleen maar om de cijfers te laten kloppen, of telt onze relatie met de samenleving, waarnaar dit kabinet zou luisteren ook mee? Al dit soort argumenten stuiten bij Wouter op een muur’.

Een heleboel kijkjes achter de schermen. Waaruit blijkt dat politiek nog steeds een vuil spelletje is. een spelletje waar Vogelaar niet zo goed mee om kon gaan. En het zou geen PvdA-er zijn als ze hiermee naar buiten zou komen. Een CDA-er houdt zoiets binnenskamers, hoe vervelend een afscheid ook gaat. Vogelaar was ook niet de beste minister.  Niet erg, dat zijn er wel meer niet. En dit verhaal is slechts één kant van de waarheid.

Het mooie is echter de liefde van Bosma die uit de memoires blijkt. Op moeilijke momenten sms-en, zwaaien vanuit de Tweede Kamer. Je gunt iedereen zo’n relatie. En zo’n boe. Inclusief gepraat over ondergoed, over sauna en over sex.

‘Daarin hadden we een paar keer sms-contact. Met privé-berichten over intimiteiten op afstand.

Een echte Pepys dus. Die werd ook al van binnenuit verraden. Deze blik van buiten op de Haagse postzegel en intimiteiten uit het echte leven is prachtige literatuur. Meer van dit soort boeken!