De Anne Frank Stichting veroorzaakte met haar rapport over extreem-rechts in Nederland een klein relletje. Het noemde de PVV extreem-rechts. Natuurlijk werd er veel afgedongen op deze lichtvaardige conclusie. Onder andere door Elseviers Syp Wynia, door de altijd intelligente Telegraaflezers en door de intelligentere Geenstijl-commenters. Blijkbaar ligt het woordje extreem-rechts nogal gevoelig. Afschaffen dat woord.
Het onderzoek naar de PVV (PDF-alert, Hoofdstuk 8. ) zit niet al te goed in elkaar. Een beetje zoeken naar manieren om Wilders c.s. onder de categorie ‘extreem-rechts’ te scharen. De heftige reacties, met name op internet, liegen er terecht niet om. Het probleem zit ‘m in de term. Extreem-rechts is, mede door jarenlang misbruik van ouderwets links, een lege term geworden. Het roept associaties op met de Holocaust (zeker als de Anne Frank Stichting ‘m gebruikt) en daar wil niemand die enigszins goed bij z’n hoofd is bij betrokken worden.
Wilders dus ook niet. En terecht, hij is in de verste verte geen anti-semiet. Wel denkt hij dat Nederland beter af zou zijn zonder de Koran en haar aanhangers. Dat is wat anders. Door Wilders en z’n aanhangers als extreem-rechts weg te zetten, ontneem je Wilders, z’n aanhangers en z’n tegenstanders de kans fatsoenlijk te discussiëren. Je slaat het debat dood. Je kan toch ook gewoon zeggen dat je de ideeën van de PVV verwerpelijk vind? Goede argumenten genoeg.
Natuurlijk is het handig om groepen als Voorpost onder één noemer samen te brengen. Maar extreem-rechts is, door het babyboom WOII-complex zo’n beladen term geworden, dat het contraproductief werkt. Eens temeer omdat je dan al gauw verzandt in de eeuwige internetdiscussie “Hitler was socialist” en daar wordt niemand beter van. Bang maken is niet meer van deze tijd, ‘extreem-rechts’ ook niet.











