Subscribe
RSS by Email
Nu de stofwolken een beetje zijn nedergedaald, is het tijd om terug te kijken naar Ella-gate. Er is meer bekend en meer over geouwehoerd. Twee reaguurders hier wezen naar aanleiding van de vorige Vogelaar-beschouwing naar de twee verschillende poten van Vogelaars voormalige ministerie: wijken en integratie. Een antwoord:
Wonen & wijken
Reaguurder Patrick Huliselan wijst erop dat Vogelaar de mist in ging met de woningbouwpoot van haar departement. Ze zou Winsemius’ plan niet uitvoeren, maar van hogerhand de corporaties dwingen tot (verkeerde) keuzes. Vogelaar moest dat wel doen. Zoals Marc Chavannes in de NRC beschreef, zat ze daarbij in een moeilijke positie. De woninbouwcorporaties zijn immers verzelfstandigd. Als je als PvdA-minister er juist een stempel op wil drukken, is dat niet handig. Bovendien zal ze ongetwijfeld verkeerde keuzes hebben gemaakt en de 40 wijken zijn per definitie vrij willekeurig. Maar je kan het niet allemaal Vogelaar verwijten.
Diezelfde woningbouwcorporaties roepen dat de minister hun plannen dwarsboomde. Ze hebben echter zelf allerlei wijken laten versloffen. Eerst doen ze jarenlang niets, vervolgens roepen ze dat de minister hun dwarsboomt. Door die kromme situatie werd het voor Vogelaar al lastig om daar resultaten op te boeken.
Integratie
Ozymandias wijst in het comment op de zin en onzin van de koppeling van integratie en wonen. ‘In grote steden is het helemaal niet zo normaal dat men veel contact heeft met buren, dus van die hele integratie en volksverheffing komt in de praktijk bar weinig van terecht.’ Daar heeft hij helemaal gelijk in. Onder aanvoering van de SP is de idiotie bedacht dat we in een wijk wonen, werken, leven, recreëren, geboren worden en doodgaan. Alsof het 1452 is, zonder sociale mobiliteit, zonder dat er verhuisd wordt, zonder dat mensen 150 kilometer per dag naar hun werk reizen. Terwijl mensen blij zijn als de avondwinkel in de buurt nog open is. Ozymandias gaat op Frontaal Naakt door op het softe integratiebeleid wat Vogelaar zou voeren. Daar slaat hij de plank echter mis.
‘Vogelaar legde de schuld van de falende integratie vooral bij de autochtonen. Nooit was het in haar opgekomen dat er ook goede redenen waren voor het groeiend onbehagen over de nieuwe medelanders.’ Dat is inderdaad het beeld dat van Vogelaar bestaat. Het lijkt me echter sterk dat Vogelaar, die meer in ‘die wijken’ is geweest dan wie dan ook, dat níet weet. De ex-minister ontkent dat ook helemaal niet, getuige haar stuk in de NRC: ‘Fortuyns boodschap geldt nog steeds. Daarover mag de PvdA geen twijfel laten bestaan.’ Vogelaar gaat, misschien juist als reactie op het schreeuwen om de harde aanpak, ook in op de andere kant. Het gaat óók om de toon. Het gaat óók over hoe bijvoorbeeld moslims zich voelen in het integratiedebat.
Daar heeft Vogelaar een punt. Natuurlijk zijn de daders van criminaliteit en wannabe-jihadi’s geen slachtoffers, maar daders. Hard ingrijpen is goed, rapcursussen helpen niet. Ontkennen dat de hedendaagse toon van het debat invloed heeft op de positie van allochtonen klopt echter niet en is net zo bezijden de werkelijkheid als jaren ’90 “maar baklava is lekker, dus er is geen probleem”-links denken.
Vogelaar is inderdaad gestruikeld over slecht mediaoptreden en een gebrek aan politiek gevoel. Maar ook op moeilijk uitvoerbaar beleid en op tegensputterende woningbouwcorporaties. En op een dolende, CDA-achtig backstabbende PvdA.
5 Reacties 
binnenland, frontaal naakt, integratie, NRC, ozymandias, pvda, Vogelaar, winsemius, woningbouw
