Gisteren was een potentiële Nederlandse toppoliticus in Buitenhof. Een voorbeeld van hoe je verantwoordelijkheid neemt en je eigen mensen beschermt. Hoe je een duidelijke visie aanhangt over buitenlands beleid. Met een rationele benadering voor een groot humanitair drama. En dat voor een militair. Maak die man de baas!

In Nederland zeggen we vaak dat we geen grote militaire traditie hebben. Peace, Profits and Principles is niet voor niets een handboek internationale betrekkingen waar we trots op zijn. Nou kun je na alle missies waar Nederland de afgelopen 30 jaar aan heeft meegedaan al niet meer spreken van een gebrek aan Nederlandse krijgstraditie. Bovendien brengt Nederland goede militairen voort. Onze generaals mogen dan het vak hebben geleerd in zinloze oefeningen tegen imaginaire russen in Duitsland, ze hebben het wel goed geleerd.

Mooiste voorbeeld hiervan is Patrick Camaert. De generaal-majoor b.d. was gisteren in Buitenhof te zien. Deze man neemt, ook buiten dienst, z’n eigen militairen in bescherming (opletten Bos!).  Hij geeft af op de VN, maar zonder mensen de schuld te geven. Hij haalt het conflict in de Congo weg uit de sfeer van ‘het is toch niet op te lossen’. Hij gelooft in het zwaard als supplementair, juist bij de politieke oplossing voor het oude wingewest van de Belgische koning. En nog humor ook: “Indiërs en Pakistani zijn uitstekende vechters. Dat doen ze immers als 50 jaar met elkaar”

Deze man lijkt geweldig. De Nederlandse politiek moet hem inlijven. Deze man in het veelgenoemde zakenkabinet, dat alles gaat oplossen. Of bij een willekeurige partij. En dan niet als minister van Defensie, maar als premier.

Zie het hier terug.